Ειδήσεις - Εκτακτη επικαιρότητα για Οικονομία Φορολογία Χρηματιστήριο και Κρίση στην Ελλάδα

Κ. Πιερρακάκης: «Καθιερώνουμε σταθερό επιτόκιο 3% για ευάλωτους και επιλέξιμους οφειλέτες στον εξωδικαστικό. Δεκαπλασιάζουμε τα πρόστιμα στους servicers»

Δύο νέες σημαντικές παρεμβάσεις

για την προστασία των δανειοληπτών

Σταθερό επιτόκιο 3% για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης στον εξωδικαστικό για ευάλωτους και επιλέξιμους οφειλέτες

Δεκαπλασιασμός του ανώτατου προστίμου στους servicers, από 500.000 σε 5 εκατ. ευρώ

Στο πλαίσιο της συζήτησης του νομοσχεδίου για το ιδιωτικό χρέος και τη λειτουργία των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), προχωρούμε σε δύο ακόμη ουσιαστικές παρεμβάσεις, με στόχο την περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των δανειοληπτών και την αυστηροποίηση του πλαισίου εποπτείας των servicers.

Με τις δύο αυτές πρωτοβουλίες μειώνουμε το κόστος αποπληρωμής των οφειλών, ενισχύουμε την ασφάλεια και την προβλεψιμότητα των ρυθμίσεων και καθιστούμε αυστηρότερες τις συνέπειες για τους servicers που παραβιάζουν τους κανόνες.

1. Καθιέρωση σταθερού επιτοκίου 3% για ευάλωτους και επιλέξιμους οφειλέτες στο πλαίσιο του εξωδικαστικού μηχανισμού

Με την πρώτη τροπολογία προστίθεται νέα παράγραφος 3Α στο άρθρο 14 του ν. 4738/2020, με την οποία καθορίζεται σταθερό επιτόκιο 3% ετησίως για τις συμβάσεις αναδιάρθρωσης οφειλών προς χρηματοδοτικούς φορείς που καταρτίζονται στο πλαίσιο του εξωδικαστικού μηχανισμού και αφορούν συγκεκριμένες κατηγορίες οφειλετών.

Συγκεκριμένα, η ρύθμιση αφορά:

α) Οφειλέτες που πληρούν τα κριτήρια του ευάλωτου οφειλέτη, σύμφωνα με την περ. α΄ του άρθρου 217 του ν. 4738/2020, και διαθέτουν τη σχετική βεβαίωση ευάλωτου οφειλέτη.

β) Οφειλέτες που χαρακτηρίζονται ως επιλέξιμοι, σύμφωνα με την περ. β΄ της παρ. 3 του άρθρου 14 του ίδιου νόμου (δηλ. περιλαμβάνεται όλη η μεσαία τάξη).

Το επιτόκιο καθορίζεται σε 3% ετησίως και παραμένει σταθερό για το σύνολο της διάρκειας της ρύθμισης. Η εφαρμογή του δεν εξαρτάται από το εάν οι οφειλές καλύπτονται από εμπράγματες ή άλλες ειδικές εξασφαλίσεις, ούτε από την κατηγορία του χρηματοδοτικού φορέα.

Η εφαρμογή του σταθερού επιτοκίου καθίσταται υποχρεωτικός όρος της σύμβασης αναδιάρθρωσης.

Σήμερα το επιτόκιο ανέρχεται σε 3% για τα πρώτα έτη για οφειλές με εμπράγματες εξασφαλίσεις και 4% για τα πρώτα τρία έτη για οφειλές χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις, ενώ αυτό αυξάνεται μετέπειτα σε κυμαινόμενο Euribor 3μήνου +2,5% για οφειλές με εμπράγματες εξασφαλίσεις και Euribor 3μήνου + 3% για οφειλές χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις.

Με το σημερινό επίπεδο του Euribor (2,67%), το ανωτέρω σημαίνει ότι το επιτόκιο στον εξωδικαστικό μετά την παρέλευση τριετίας, θα ανερχόταν σε 5,17% για οφειλές με εμπράγματες εξασφαλίσεις και 5,67% για οφειλές χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις. Τώρα για τις ανωτέρω κατηγορίες οφειλετών το επιτόκιο θα παραμείνει σταθερό 3% για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης ανεξαρτήτως εμπράγματων εξασφαλίσεων. Η ρύθμιση ισχύει για καταβολές από 1/12/2026.

Για να δώσουμε ένα παράδειγμα:

-100.000 η οφειλή σύμφωνα με τη σύμβαση αναδιάρθρωσης με διάρκεια αποπληρωμής 240 μηνών, χωρίς εφαρμογή του μηχανισμού step-up. Στο ισχύον καθεστώς, η μηνιαία δόση υπολογίζεται εκ νέου μετά την παρέλευση των πρώτων 36 μηνών, με βάση το υπόλοιπο της οφειλής και το νέο επιτόκιο για τους υπόλοιπους 204 μήνες.

Παράδειγμα Α: Εξασφαλισμένη απαίτηση 100.000 ευρώ

Παράδειγμα Β: Ανεξασφάλιστη απαίτηση 100.000 ευρώ

Η εφαρμογή σταθερού επιτοκίου 3% για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης, αντί του ισχύοντος κυμαινόμενου επιτοκίου μετά την πρώτη τριετία, μειώνει ουσιαστικά το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης των οφειλών.

Ειδικότερα, για οφειλή 100.000 ευρώ με διάρκεια αποπληρωμής 20 ετών, το συνολικό όφελος για τον οφειλέτη ανέρχεται σε περίπου 20.200 ευρώ στην περίπτωση εξασφαλισμένης απαίτησης και 28.600 ευρώ στην περίπτωση ανεξασφάλιστης απαίτησης.

2. Αύξηση των επιβαλλόμενων προστίμων από την αρμόδια εποπτική αρχή

Με την δεύτερη τροπολογία, αυξάνουμε σημαντικά τα επιβαλλόμενα πρόστιμα στις εταιρίες διαχείρισης απαιτήσεων σε περίπτωση παραβάσεων από την αρμόδια εποπτική αρχή, δηλ. την Τράπεζα της Ελλάδος. Έτσι, ενώ σήμερα το μέγιστο ορίζεται στις 500.000 ευρώ, ορίζουμε πλέον ως μέγιστο τα πέντε εκατομμύρια (5.000.000) ευρώ.

Με τον τρόπο αυτό καθιστούμε σημαντικά επαχθέστερη για τους servicers την παραβίαση των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από το θεσμικό πλαίσιο, καθώς το μέγιστο πρόστιμο δεκαπλασιάζεται.

Σημειώνεται ότι η ανωτέρω ρύθμιση αφορά τις περιπτώσεις προστίμων που επιβάλει η Τράπεζα της Ελλάδος, σύμφωνα με το άρθρο 27 του νόμου 5072/2023 και αφορά ενδεικτικά τις ακόλουθες περιπτώσεις:

• διαχειριστής πιστώσεων δεν πληροί την απαίτηση που περί συμβατικής σχέσης μεταξύ διαχειριστή πιστώσεων και αγοραστή πιστώσεων, ή συνάπτει σύμβαση εξωτερικής ανάθεσης κατά παράβαση του άρθρου περί εξωτερικής ανάθεσης δραστηριοτήτων από διαχειριστή πιστώσεων, ή ο πάροχος πιστωτικών υπηρεσιών, στον οποίο ανατίθενται οι δραστηριότητες διαχείρισης πιστώσεων εξωτερικά, διαπράττει σοβαρή παράβαση της κείμενης νομοθεσίας,

• διαχειριστής πιστώσεων δεν πληροί τις απαιτήσεις για το οργανωτικό πλαίσιο διακυβέρνησης και τους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, με αποτέλεσμα να μην εξασφαλίζεται ο σεβασμός των δικαιωμάτων του δανειολήπτη και η συμμόρφωση με τους κανόνες περί προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα,

• η πολιτική του διαχειριστή πιστώσεων δεν επαρκεί για την ορθή μεταχείριση των δανειοληπτών σύμφωνα με τον νόμο,

• οι εσωτερικές διαδικασίες του διαχειριστή πιστώσεων, δεν προβλέπουν την καταγραφή και τον χειρισμό των παραπόνων των δανειοληπτών, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στο νόμο,

• αγοραστής πιστώσεων που έχει έδρα στην Ελλάδα ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, ο αντιπρόσωπος που έχει ορισθεί, δεν γνωστοποιεί τις πληροφορίες περί ορισμού διαχειριστών πιστώσεων ή άλλων οντοτήτων, και περί γνωστοποίησης στις αρμόδιες αρχές της μεταβίβασης πιστώσεων,

• αγοραστής πιστώσεων δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του νόμου περί υποχρεώσεων των αγοραστών πιστώσεων,

• διαχειριστής πιστώσεων δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του νόμου περί δυνατότητας κατοχής χρηματικών ποσών,

• αγοραστής ή διαχειριστής πιστώσεων δεν συμμορφώνεται με το νομικό πλαίσιο που αφορά τις σχέσεις με τους δανειολήπτες.

Σημειώνεται ότι η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί να υποβάλλει πρόστιμο για σωρεία παραβάσεων, ενώ οι παραβάσεις για τις οποίες υποβάλλει πρόστιμο η Τράπεζα της Ελλάδος είναι επιπρόσθετες των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 15 του υπό ψήφιση νομοσχεδίου και αφορούν ειδικότερα πρόστιμα από 50.000 έως 500.000 που επιβάλλονται ανά δανειολήπτη από την Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, σε περιπτώσεις που διενεργηθούν ενέργειες είσπραξης σε συνεπή δανειολήπτη ή δανειολήπτη που δεν καταβάλλει κάποιες δόσεις εξαιτίας της μη χορήγησης από τον πιστωτή ή τον διαχειριστή πιστώσεων των αναγκαίων στοιχείων.

“Ποια κυβέρνηση που θέλει να εξυπηρετήσει τους servicers φέρνει αυτά τα μέτρα; Και ποια Αντιπολίτευση που δηλώνει ότι ενδιαφέρεται για τους δανειολήπτες θα αρνηθεί να ψηφίσει αυτές τις παρεμβάσεις;”

«Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο μεγάλος “πατερούλης” των funds στην Ελλάδα»

Ομιλία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου «Ενίσχυση εποπτείας των υπό διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις - Προστασία συνεπών οφειλετών - Φορολογική μεταχείριση και εποπτεία κρυπτοστοιχείων - Λογιστική μεταρρύθμιση της Γενικής Κυβέρνησης - Ενίσχυση των συλλογικών επενδύσεων και της κεφαλαιαγοράς καθώς και της διαχείρισης κινδύνων και της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος - Ενσωμάτωση των Οδηγιών (ΕΕ) 2024/1619, (ΕΕ) 2024/2994, (ΕΕ) 2024/927, (ΕΕ) 2023/2864, (ΕΕ) 2024/2811 και (ΕΕ) 2024/1640 - Διατάξεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους - Συνταξιοδοτική ρύθμιση και λοιπές διατάξεις»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σήμερα θα προχωρήσουμε σε δύο νέες, αποφασιστικές παρεμβάσεις υπέρ των δανειοληπτών. Δύο προστιθέμενες παρεμβάσεις που αποτυπώνουν ξεκάθαρα την πολιτική μας βούληση να ελαφρύνουμε το βάρος για τους ανθρώπους που αγωνίζονται να αποπληρώσουν τα χρέη τους και να αυστηροποιήσουμε δραστικά τις συνέπειες για όσους διαχειρίζονται αυτές τις οφειλές χωρίς να τηρούν τις υποχρεώσεις τους.

Πρώτον, καθιερώνουμε σταθερό επιτόκιο 3% για τους ευάλωτους και τους επιλέξιμους οφειλέτες που ρυθμίζουν τις οφειλές τους προς χρηματοδοτικούς φορείς μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού.

Προσέξτε τη διαφορά.

Σήμερα, για τα πρώτα τρία χρόνια, το επιτόκιο είναι 3% για οφειλές με εμπράγματες εξασφαλίσεις και 4% για οφειλές χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις. Στη συνέχεια γίνεται κυμαινόμενο. Με το σημερινό επίπεδο του Euribor, αυτό σημαίνει ότι μετά την τριετία θα μπορούσε να φτάσει στο 5,17% ή στο 5,67%, ανάλογα με το είδος της οφειλής.

Με την παρέμβασή μας που θα έρθουμε να κάνουμε, για τις κατηγορίες οφειλετών που καλύπτει η τροπολογία, το επιτόκιο θα είναι 3% από την αρχή μέχρι το τέλος. Είτε υπάρχει υποθήκη είτε όχι. Ανεξάρτητα από την κατηγορία του χρηματοδοτικού φορέα. Και αυτό θα είναι υποχρεωτικός όρος της σύμβασης αναδιάρθρωσης.

Η ρύθμιση θα ισχύει για καταβολές από την 1η Δεκεμβρίου 2026.

Τι σημαίνει αυτό για τον πολίτη;

Ότι θα μπορεί να προγραμματίζει τις υποχρεώσεις του χωρίς να φοβάται μια νέα αύξηση του επιτοκίου μετά την τριετία. Ότι θα έχει μεγαλύτερη ασφάλεια για τη δόση του και καλύτερη δυνατότητα να τηρήσει τη συμφωνία του.

Για να το καταλάβουμε με ένα παράδειγμα: Για χρέος 100.000 ευρώ με διάρκεια αποπληρωμής 20 ετών, το συνολικό όφελος για τον οφειλέτη ανέρχεται σε περίπου 20.200 ευρώ στην περίπτωση εξασφαλισμένης απαίτησης και σε 28.600 ευρώ στην περίπτωση ανεξασφάλιστης απαίτησης.

Και δεν μιλάμε μόνο για τους πιο ευάλωτους. Μιλάμε και για ένα ευρύ τμήμα της μεσαίας τάξης. Μια οικογένεια με τρία παιδιά και ετήσιο εισόδημα έως 42.000 ευρώ μπορεί να ενταχθεί, εφόσον πληροί τα προβλεπόμενα περιουσιακά κριτήρια. Και να εξασφαλίσει σταθερό επιτόκιο 3% για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης.

Αυτό σημαίνει πραγματική ελάφρυνση και μεγαλύτερη ασφάλεια για τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Δεύτερον, δεκαπλασιάζουμε το ανώτατο πρόστιμο που μπορεί να επιβάλει η Τράπεζα της Ελλάδος στους servicers. Από 500.000 ευρώ το αυξάνουμε στα 5 εκατομμύρια ευρώ.

Αφορά σοβαρές παραβάσεις των υποχρεώσεών τους. Ανεπαρκείς μηχανισμούς προστασίας των δικαιωμάτων των δανειοληπτών, πλημμελή διαχείριση παραπόνων, παραβίαση των κανόνων συμπεριφοράς απέναντι στους οφειλέτες και των υποχρεώσεων του εποπτικού πλαισίου.

Πέντε εκατομμύρια ευρώ. Αυτό είναι το νέο ανώτατο εποπτικό πρόστιμο.

Και θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Τα πρόστιμα αυτά επιβάλλονται από την Τράπεζα της Ελλάδος. Είναι διαφορετικά από τα πρόστιμα του άρθρου 15, από 50.000 έως 500.000 ευρώ ανά δανειολήπτη, τα οποία επιβάλλονται από τη Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους.

Τα δεύτερα αφορούν, μεταξύ άλλων, ενέργειες είσπραξης σε βάρος συνεπούς δανειολήπτη ή δανειολήπτη που δεν μπόρεσε να καταβάλει δόσεις επειδή δεν του χορηγήθηκαν τα αναγκαία στοιχεία.

Ενισχύουμε, δηλαδή, τις κυρώσεις σε δύο επίπεδα. Στον συνολικό εποπτικό έλεγχο των servicers και στην προστασία κάθε δανειολήπτη από παραβατικές πρακτικές.

Κυρίες και κύριοι,

Θέλω τώρα να απευθυνθώ σε ορισμένους συναδέλφους, και όχι μόνο, που τις τελευταίες ημέρες έχουν επιδοθεί σε ένα πρωτοφανές κρεσέντο συνωμοσιολογίας γύρω από το άρθρο 23.

Ακούω να ρωτούν, με ύφος μεγάλων αποκαλύψεων: «Ποιος υπαγόρευσε το άρθρο 23; Ποιος το έγραψε; Ποια συμφέροντα βρίσκονται από πίσω;».

Επειδή οι υπαινιγμοί έχουν περισσέψει και η υπομονή απέναντι στη συνωμοσιολογία έχει τελειώσει, ας μιλήσουμε με γεγονότα.

Ποιοι λέτε να μας το υπαγόρευσαν; Οι servicers;

• Οι ίδιοι servicers στους οποίους σήμερα δεκαπλασιάζουμε το ανώτατο εποπτικό πρόστιμο, από τις 500.000 στα 5 εκατομμύρια ευρώ;
• Οι ίδιοι servicers στους οποίους επιβάλλουμε πρόστιμα από 50.000 έως 500.000 ευρώ ανά δανειολήπτη για συγκεκριμένες παραβάσεις;
• Και προσέξτε. Αυτές οι κυρώσεις του μισού εκατομμυρίου ευρώ υπήρχαν εξαρχής στο νομοσχέδιο. Πριν από τις καταγγελίες σας. Πριν από τον θόρυβο για το άρθρο 23. Πριν από τις θεωρίες συνωμοσίας. Δεν τις προσθέσαμε για να απαντήσουμε στην Αντιπολίτευση. Τις είχαμε ήδη προβλέψει για να προστατεύσουμε τους δανειολήπτες.
• Μήπως οι servicers μάς υπαγόρευσαν να τους υποχρεώσουμε να παραδίδουν τα έγγραφα των δανείων;
• Μήπως μας ζήτησαν να τους επιβάλουμε προθεσμίες, να περιορίσουμε τις προκαταβολές που μπορούν να απαιτούν και να προβλέψουμε αυστηρές συνέπειες όταν παραβιάζουν τα δικαιώματα των πολιτών;

Δηλαδή, για να καταλάβω, οι servicers ήρθαν και μας είπαν: «Βάλτε μας περισσότερες υποχρεώσεις. Περιορίστε τις απαιτήσεις μας.

Δώστε περισσότερα δικαιώματα στους δανειολήπτες. Και, αν παραβιάσουμε τον νόμο, επιβάλετέ μας πρόστιμα εκατομμυρίων»;

Αυτή είναι η θεωρία σας; Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό που δήθεν αποκαλύψατε;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν μια θεωρία συνωμοσίας χρειάζεται να αγνοήσει ολόκληρο το περιεχόμενο ενός νομοσχεδίου για να σταθεί όρθια, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο νομοσχέδιο. Βρίσκεται στη θεωρία.

Και πάμε στην ουσία του άρθρου 23. Γιατί εδώ ακούστηκαν πολλά, αλλά εξηγήθηκαν ελάχιστα.

Το άρθρο 23 είχε συγκεκριμένη λογική και υπηρετούσε έναν θεμιτό στόχο: να απλοποιήσει τη διαδικασία εφαρμογής μιας συμφωνίας ρύθμισης οφειλής, στην οποία είχαν συναινέσει ο δανειολήπτης και ο πιστωτής του. Το ξαναλέω. Με την συναίνεση του δανειολήπτη.

Ένας πολίτης έχει ένα δάνειο. Έρχεται σε συνεννόηση με τον πιστωτή του και συμφωνούν σε μια νέα ρύθμιση. Συμφωνούν στο ποσό, στις δόσεις, στη διάρκεια αποπληρωμής και στους υπόλοιπους όρους.

Το άρθρο 23 αφορούσε αυτή τη νέα, συναινετική διαδικασία.

Δεν έδινε στους servicers τη δυνατότητα να μετατρέπουν μονομερώς οποιοδήποτε δάνειο σε εκτελεστό τίτλο. Δεν καθιστούσε αυτομάτως εκτελεστή την αρχική δανειακή σύμβαση.

Και βεβαίως, δεν καταργούσε τη δικαστική προστασία. Ο οφειλέτης διατηρούσε τα ένδικα βοηθήματα που προβλέπει ο νόμος, συμπεριλαμβανομένης της ανακοπής κατά της εκτέλεσης, σύμφωνα με το άρθρο 933 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις.

Αυτή ήταν η λογική της διάταξης. Δεν είχε καμία σχέση με την τερατώδη διαστρέβλωση που επιχειρήσατε.

Γιατί αποσύραμε τη διάταξη;

Γιατί θέλαμε να σας αφαιρέσουμε και το τελευταίο πρόσχημα. Να σας στερήσουμε τη δυνατότητα να κρύβεστε πίσω από μια διατύπωση και μια παράγραφο του άρθρου 23, για να αποσιωπάτε ένα νομοσχέδιο που θωρακίζει τα δικαιώματα των δανειοληπτών, βάζει αυστηρούς κανόνες στους servicers και προβλέπει πρωτοφανείς κυρώσεις. Διατάξεις που κανείς από εσάς ειδικά δεν διανοήθηκε να φέρει όσο βρισκόταν στην κυβέρνηση.

Το αποσύραμε, λοιπόν. Για να σας δω τώρα. Πίσω από τι θα οχυρωθείτε αυτή τη φορά;

Αλλά υπάρχει και ένα ακόμη ζήτημα, επειδή συνεχώς «κουνάτε το goalpost». Κάποιοι ζητούν να καταργήσουμε την αντίστοιχη ρύθμιση και από τον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Δεν πρόκειται να το κάνουμε. Και θα εξηγήσω γιατί, με πολύ απλά λόγια.

Στον εξωδικαστικό μηχανισμό η ρύθμιση δεν προκύπτει από μια απευθείας διαπραγμάτευση ανάμεσα στον δανειολήπτη και τον servicer. Παρεμβάλλεται μια θεσμοθετημένη ηλεκτρονική διαδικασία διαφανής. Υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες, προκαθορισμένα κριτήρια και υπολογιστικό εργαλείο που διαμορφώνει την πρόταση ρύθμισης.

Ο δανειολήπτης έχει τη δυνατότητα να ελέγξει τα στοιχεία της οφειλής του, να αμφισβητήσει ανακρίβειες με την προβλεπόμενη διαδικασία και να γνωρίζει τους όρους της πρότασης πριν την αποδεχθεί.

Πρώτα ελέγχεται η οφειλή. Μετά διαμορφώνεται η πρόταση βάσει συγκεκριμένων κανόνων. Και στο τέλος ο πολίτης αποφασίζει.

Αυτές είναι ουσιαστικές θεσμικές εγγυήσεις και φυσικά παραμένει το άρθρο 933 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αυτούσιο. Και αυτά ακριβώς εξηγούν γιατί η περίπτωση του εξωδικαστικού είναι διακριτή και διαφέρει.

Πάμε λίγο ευρύτερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Να μιλήσουμε για κάτι μεγαλύτερο. Η ιστορία του ιδιωτικού χρέους. Γιατί ακούω κάποιους σε αυτή την αίθουσα να μιλούν σαν να μην κυβέρνησαν ποτέ. Και απευθύνομαι ιδίως στον Αλέξη Τσίπρα παρ’ όλο που δεν είναι στην αίθουσα, γιατί άκουσα χθες τη συνέντευξή του. Λέει λοιπόν: «υπήρχε η δυνατότητα έως την ημέρα που έφυγα από το Μαξίμου, να υπάρχουν μεν οι servicers αλλά δεν πέρασε σε αυτούς ούτε 1 ευρώ στα funds από τις τράπεζες».

Να τελειώνει αυτή η πλάκα ,ούτε 1 ευρώ». Είναι έτσι; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζα της Ελλάδος. Σας τα διαβάζω από μέσα: στο τέλος του Μαρτίου του 2019, επί κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, οι εταιρείες διαχείρισης είχαν ήδη αναλάβει δάνεια που είχαν μεταβιβαστεί σε αγοραστές πιστώσεων με συνολική νομική απαίτηση 18 δισ. ευρώ. Επαναλαμβάνω 18 δισ. ευρώ. Και μεικτή λογιστική αξία περίπου 8,5 δισ. ευρώ. Επί Αλέξη Τσίπρα, με δεδομένο αυτό που είπε χθες. Άρα, επί των ημερών της κυβέρνησης Τσίπρα, θα διαβάσω και τους νόμους, δεν ψηφίστηκαν απλά οι νόμοι για τα funds, είχαν ήδη μεταβιβαστεί δάνεια εκατομμυρίων ευρώ. Το σύστημα, δηλαδή, που κάποιοι σήμερα καταγγέλλουν είχε τεθεί σε εφαρμογή επί της δικής τους κυβέρνησης. Πως;

Να θυμηθούμε λίγο και το θεσμικό πλαίσιο. Γιατί, στην πολιτική έχει αξία να θυμόμαστε. Ποιος αυστηροποίησε πρώτος το νόμο Κατσέλη; Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα με το νόμο 4346 του 2015 και το νόμο 4549 του 2018. Ποιος έθεσε πρόσθετα κριτήρια και περιορισμούς στην προστασία της κύριας κατοικίας;

H κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Ποιος θεσμοθέτησε τη λειτουργία των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, των γνωστών servicers, και το πλαίσιο μεταβίβασης δανείων σε funds; Το μαντέψατε.

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα με το νόμο 4354 του 2015.

Ποιος καθιέρωσε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς;

H κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα με το νόμο 4472 του 2017.

Ποιος νομοθέτησε ειδική ποινική προστασία για όσους διενεργούν πλειστηριασμούς;

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα τον Δεκέμβριο του 2017.

Θυμάστε που συλλαμβάνατε τον Λαφαζάνη ή ούτε αυτό;

Και ποιος άφησε να λήξει το 2019 η δυνατότητα υπαγωγής στη συγκεκριμένη προστασία της πρώτης κατοικίας, του λεγόμενου νόμου Κατσέλη, αντικαθιστώντας τη με ένα νέο στενότερο και προσωρινό πλαίσιο;

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Λοιπόν, για να το πω με μία φράση, ο Αλέξης Τσίπρας-για να το πω με αριστερούς όρους- είναι ο μεγάλος «πατερούλης» των funds στην Ελλάδα.

Αυτή είναι η νομοθετική σας κληρονομιά.

Και σήμερα έρχεστε εδώ να μας κάνετε μαθήματα προστασίας των δανειοληπτών που μας κοιτάνε;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί και εσείς και ο κ. Τσίπρας να αλλάζετε τις ομιλίες σας, να αλλάζετε συνθήματα, να ξαναγράφετε την ιστορία. Δεν μπορείτε να ξαναγράψετε τα ΦΕΚ

Και δεν μπορείτε να σβήσετε τις υπογραφές σας. Αυτές μένουν και σας ακολουθούν.

Τώρα, σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ. Εγώ θέλω να πιστεύω πάντα ότι μπορούμε να συζητήσουμε σοβαρά - και όχι μόνο με το ΠΑΣΟΚ.

Το ξέρετε για να μην επικαλεστώ την κυβέρνηση, να μιλήσω προσωπικά.

Έχω ψηφίσει νομοσχέδια - ως Υπουργός - με το ΠΑΣΟΚ, με το ΣΥΡΙΖΑ, με την Ελληνική Λύση, με την κυρία Κωνσταντοπούλου πάντα συναινετικά και πάντα τολμώντας να πω «ωραία η πρότασή σας, την υιοθετούμε». Να πάρουμε μαζί το credit».

Γιατί;

Γιατί πέρα από το πολιτικό παιχνίδι υπάρχει η ουσία που είναι όλοι αυτοί που κοιτάνε. Και εδώ είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα για να γίνεται πολιτικό παιχνίδι και ας είμαστε σε προεκλογική περίοδο.

Η συνεννόηση, όμως, απαιτεί σοβαρότητα και απαιτεί και προτάσεις που να γίνονται, που να είναι εφαρμόσιμες.

Και εδώ, και το λέω περισσότερο αυτό στο ΠΑΣΟΚ, πρέπει να αποφασίσετε ποιο δρόμο θέλετε να ακολουθήσετε: της υπεύθυνης Αντιπολίτευσης που λέει εφαρμόσιμες λύσεις ή του εύκολου λαϊκισμού όπου κάθε πρόβλημα λύνεται με μία τροπολογία και κάθε δύσκολη απόφαση με ένα σύνθημα;

Η εύκολη υπόσχεση εξασφαλίζει ένα καλό πρωτοσέλιδο, το ξέρουμε όλοι εδώ. Δεν εξασφαλίζει το σπίτι κανενός δανειολήπτη και το ιδιωτικό χρέος - συμφωνούμε ελπίζω όλοι σε αυτό - δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ισόβια καταδίκη για τον πολίτη. Η διαχείρισή του δε - και πιστεύω ότι και σε αυτό συμφωνούμε - δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο ανεξέλεγκτης εξουσίας για κανέναν.

Αυτή είναι η πολιτική μας θέση. Αυτή είναι η πολιτική μου θέση. Και αυτή τη θέση μετατρέπουμε σε συγκεκριμένα δικαιώματα, υποχρεώσεις και κυρώσεις.

Θέλω, λοιπόν, να αναρωτηθεί ο καθένας μέσα σε αυτή την αίθουσα: ποια από τις παρεμβάσεις που φέρνουμε θα ήθελε να αφαιρέσει;

• Θα αφαιρούσατε το δικαίωμα του δανειολήπτη να παίρνει τα έγγραφα του δανείου του;
• Θα αφαιρούσατε την υποχρέωση του servicer να εξηγεί τις χρεώσεις και το ιστορικό των πληρωμών;
• Θα καταργούσατε τις προθεσμίες, ώστε οι πολίτες να περιμένουν ξανά χωρίς να γνωρίζουν πότε θα πάρουν απάντηση;
• Θα καταργούσατε το όριο 15% στην προκαταβολή, αφήνοντας τον οφειλέτη αντιμέτωπο με απαιτήσεις για προκαταβολές 30% και 50%;
• Θα καταργούσατε την πρόσθετη προστασία για τον συνεπή δανειολήπτη;
• Θα καταργούσατε τις νέες δυνατότητες ρύθμισης και τις παρεμβάσεις για την προστασία της κύριας κατοικίας; Να σας πω εδώ ότι έχουν γίνει ήδη 675 αιτήσεις μέσα σε έναν μήνα.
• Θα καταργούσατε τα αυστηρότερα πρόστιμα;

Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα. Και σε αυτά καλούμαστε όλοι να απαντήσουμε.

Το νομοσχέδιο αφορά τον άνθρωπο που τηλεφωνεί στον servicer και δεν του απαντούν. Τον πολίτη που δεν μπορεί να μάθει πώς υπολογίστηκε η οφειλή του. Την οικογένεια που προσπαθεί να κρατήσει το σπίτι της. Τον επαγγελματία που θέλει να σώσει την επιχείρησή του.

Αφορά ανθρώπους για τους οποίους κάθε δόση είναι ένας αγώνας. Ανθρώπους που έχουν ανάγκη να γνωρίζουν ότι υπάρχουν κανόνες, ότι έχουν δικαιώματα και ότι υπάρχει μια Πολιτεία που μπορεί να επιβάλει την τήρησή τους.

Και εδώ επιστρέφω στο ερώτημα με το οποίο ξεκίνησα.

Ποια κυβέρνηση που θέλει να εξυπηρετήσει τους servicers φέρνει αυτά τα μέτρα; Και ποια Αντιπολίτευση που δηλώνει ότι ενδιαφέρεται για τους δανειολήπτες θα αρνηθεί να ψηφίσει αυτές τις παρεμβάσεις;

Η συγκεκριμένη διατύπωση του άρθρου 23 αποσύρθηκε. Το πρόσχημα τελείωσε. Τώρα δεν υπάρχει άλλοθι.

Ελάτε, λοιπόν, να ψηφίσετε τις διατάξεις που προστατεύουν τους πολίτες.

Ελάτε να αποδείξετε ότι πίσω από τις καταγγελίες σας υπάρχει πραγματική διάθεση να βοηθήσετε τους δανειολήπτες.

Η ώρα των συνθημάτων τελείωσε. Η ώρα της ψήφου έφτασε.

Και αυτή την ψήφο θα την κρίνουν οι πολίτες.

photo: shutterstock