Πολιτική επικαιρότητα ενημέρωση για ότι λένε και κάνουν οι πολιτικοί στην Ελλάδα

Αμαλιάδα: Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση για το Νίκο Μπελογιάννη

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 29 Μαρτίου στην Αμαλιάδα η εκδήλωση για τον Νίκο Μπελογιάννη.

Η ομιλία έγινε από το Σωτήρη Παριση μέλος της γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέας περιοχής Δυτικής Ελλάδας - Ζάκυνθου-Κεφαλλονιάς-Ιθάκης.

«Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

74 χρόνια πέρασαν από τα χαράματα της Κυριακής 30 Μάρτη του 1952, όταν οι στυγνοί δολοφόνοι του αστικού κράτους, οδηγούσαν τον κομμουνιστή ήρωα Νίκο Μπελογιάννη και τους συντρόφους του Αργυριάδη, Καλούμενο και Μπάτση, στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Όλοι τους, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που δώσαν τη ζωή τους για να ξημερώσουν «καλύτερες μέρες», για έναν κόσμο «στο μπόι των ονείρων, στο μπόι των ανθρώπων».

Η δύναμη, η ορμή αυτών των ηρώων, όπως και του Νίκου Μπελογιάννη πήγαζε από την αφοσίωσή τους στο δίκιο του λαού και το Κόμμα, από τη συνείδηση και τη βαθιά πίστη στο σκοπό της πάλης τους, στο ιδανικό για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στο σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Έτσι κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα «μέτρα», να σταθούν μ' ένα χαμόγελο ακόμα και μπροστά στον ίδιο το θάνατο.

Το κόκκινο γαρύφαλλο που έπεσε απ’ τα χέρια τους παραμένει κόκκινο - κατακόκκινο στο νου και την καρδιά μας… Για να μας θυμίζει την υπέρτατη θυσία τους στον αγώνα για να κερδίσει το δίκιο του λαού.

Όπως έγραψε και ο Νίκος Ζαχαριάδης:

“Απ’ τα μικρά του, τα νεανικά του χρόνια είδε τα βάσανα της πατρίδας, του λαού του… και τοποθέτησε τον εαυτό του, οριστικά και αμετάκλητα, στις γραμμές εκείνων που πάλευαν για μια καινούργια, λαοκρατική, λεύτερη Ελλάδα, στις γραμμές του ΚΚΕ.

Και απ’ τη στιγμή που διάλεξε ο νεαρός Μπελογιάννης το δρόμο της τιμής, του χρέους, του αγώνα, όλα τ’ άλλα μπαίνουν στη μπάντα. Απ’ τα πρώτα κιόλας βήματα γνώρισε δυσκολίες, στερήσεις, όλη την αδυσώπητη απαιτητικότητα, που έχει ο αγώνας, τη σκληρότητα του εχθρού, την υποχρέωση να είσαι έτοιμος για όλα, να τα δίνεις όλα και, όταν αυτό χρειάζεται, και τη ζωή σου ακόμα. Ολοκληρωτικό δόσιμο που δε γνώρισε ποτέ δισταγμό, ταλάντευση, υποχώρηση, τέτοια είναι η ζωή του Μπελογιάννη”.

Αυτά έγραψε ο Νίκος Ζαχαριάδης κι έχει απόλυτο δίκιο.

Πραγματικά χωρίς δισταγμό, ταλάντευση και υποχώρηση, ο Νίκος Μπελογιάννης ρίχνεται στην καθημερινή πάλη για το δίκιο του λαού. Στην πάλη ενάντια στην δικτατορία του Μεταξά, μετά ενάντια στη ναζιστική γερμανική κατοχή και μετά στην κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης, στον δίκαιο αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Ο λαός της Αμαλιάδας λοιπόν, ολόκληρης της Πελοποννήσου, μπορεί να είναι περήφανος, γιατί μέσα από την πάλη του, στις κρίσιμες στιγμές αυτού του τόπου, αναδείχτηκε ο Μπελογιάννης ως στέλεχος του τιμημένου ΚΚΕ. Ένα στέλεχος που έμαθε να συνδυάζει όλα τα καθήκοντα, όσο δύσκολα κι αν ήταν, γι αυτό και κατέχει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους αλύγιστους της ταξικής πάλης.

Ο Μπελογιάννης ανέλαβε τις ευθύνες του απέναντι στην εργατική τάξη και στην υπόθεσή της και έκανε το καθήκον του μέχρι το τέλος. Γιατί αγαπούσε την εργατική τάξη, το λαό, είχε ακλόνητη πίστη στο Κόμμα και στην πάλη για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Αυτή η ακλόνητη πίστη του στο δίκιο του λαού, στο κόμμα του, το ΚΚΕ, μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του, ήταν που έκανε δυνατό να γελοιοποιήσει τότε και που συνεχίζει να γελοιοποιεί, όσους πίστευαν και πιστεύουν ότι μπορούν να ξεριζώσουν το ΚΚΕ από την καρδιά του λαού μας.

Τα λόγια του Μπελογιάννη στην απολογία του, ακόμα τους στοιχειώνουν και θα τους στοιχειώνουν για πάντα! Αυτούς θα τους στοιχειώνουν κι εμάς θα μας συντροφεύουν.

Θα μας οδηγούν τούτα δω τα λόγια του:

“Το δίδαγμα, που θα βγει από τούτη τη δίκη, είναι, ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν χτυπιέται με τη βία. Όπως απέδειξε η ιστορία του ως τώρα, έχει βαθιές ρίζες, ακατάλυτες, ποτισμένες με αίμα, που έχυσε στους αγώνες για την Ελλάδα και το λαό της. Εμείς προβάλλουμε την πιο σωστή θεωρία, που συνέλαβε η πιο προοδευτική ανθρώπινη σκέψη. Και συνεχώς προσπαθούμε, η θεωρία αυτή να γίνει πραγματικότητα για την Ελλάδα και για τον κόσμο ολόκληρο...

Από αυτό εδώ τον τόπο λοιπόν, από τη γενέτειρά του, ορκιζόμαστε ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα με την ίδια πίστη στον επαναστατικό μας σκοπό, με την ίδια αφοσίωση και αγάπη στον λαό, με την απαίτηση από τον εαυτό μας να γίνουμε πιο ικανοί αγωνιστές, με την σιγουριά ότι συνεχίζουμε στις σημερινές συνθήκες τον αγώνα. Και θα φτάσουμε αυτόν τον αγώνα μέχρι το τέλος, μέχρι να οικοδομήσουμε τον κόσμο που ονειρεύτηκαν και πάλεψαν κι εκείνοι.

Τα όπλα και οι σφαίρες της αστικής εξουσίας μπορεί να τερμάτισαν τη ζωή του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να εκπληρώσουν τη βαθιά επιδίωξη της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, να σβήσουν δηλαδή την εικόνα τους από τη συνείδηση του λαού, να σβήσουν το κόκκινο γαρύφαλλο του Μπελογιάννη, να ποδοπατήσουν τα ιδανικά του και να τον βγάλουν από τις καρδιές όλων ως αυτό που ήταν: στέλεχος του ΚΚΕ, μέλος της ΚΕ, αλύγιστος αγωνιστής, αφοσιωμένος ως το τέλος στις αξίες που διαμόρφωσαν την προσωπικότητά του και καθοδήγησαν τον αγώνα του. Δεν τα κατάφεραν και δεν θα τα καταφέρουν γιατί σε αυτή εδώ τη χώρα υπάρχει το ΚΚΕ, υπάρχει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ και τίποτα δεν μπορεί να τα ξεριζώσει!

Για αυτό και κάθε μέρα, κάθε ώρα και στιγμή θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Γιατί εμείς έχουμε επιλέξει, όπως έκανε και ο σύντροφός μας Νίκος Μπελογιάννης. Διαλέξαμε τη ζωή που μας ταιριάζει όσο ανηφόρα ή δυσκολίες κι αν έχει αυτή η επιλογή μας στις σημερινές εξελίξεις, στις σημερινές συνθήκες γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Σύντροφοι και φίλοι,

Μπορεί να μη δρούμε στις ίδιες συνθήκες που έδρασε ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του, αλλά κάθε εποχή έχει τις δικές τις δυσκολίες και απαιτήσεις στην οργάνωση της ταξικής πάλης.

Πόσο μάλλον σήμερα που ζούμε τις επικίνδυνες εξελίξεις με την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Ήδη συμπληρώνεται ένας μήνας πολέμου στο Ιράν, μετά την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που ενέπλεξε άμεσα 20 τουλάχιστον χώρες. Αυτό το πολεμικό μέτωπο αποτελεί σοβαρή κλιμάκωση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Όποια κι αν είναι η εξέλιξη στην συγκεκριμένη πολεμική εστία, ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει.

Τα πολεμικά σενάρια, οι διαπραγματεύσεις, τα σορταρίσματα στα χρηματιστήρια με τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, είναι στοιχεία όξυνσης των αντιθέσεων, βαθιών ανταγωνισμών και συγκρούσεων.

Πολλά και διαφορετικά σχέδια εκτυλίσσονται και μπλέκονται στον παγκόσμιο χάρτη, ενώ επίκεντρο παραμένει αυτή την περίοδο η Μέση Ανατολή. Τα πολεμικά μέτωπα συγκλίνουν και ενώνονται, ενώ τα παζάρια μεταξύ των ιμπεριαλιστών περιπλέκονται και σκληραίνουν. Η εκτίμηση του Κόμματος μας ότι για πρώτη φορά μετά των β’ παγκόσμιο πόλεμο βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν γ’ παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, επιβεβαιώνεται με ταχύτητα.

Σήμερα, όμως το ζητούμενο δεν είναι να παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Πρέπει να αποκαλυφθεί ο πραγματικός χαρακτήρας του πολέμου, που δεν διεξάγεται για να προφυλαχθεί το βιοτικό επίπεδο και η ευημερία των λαών της Ευρώπης και της Δύσης, όπως επιχειρείται να προβληθεί.

Κάθε ιμπεριαλιστικός πόλεμος διεξάγεται για να εξασφαλιστούν τα καπιταλιστικά κέρδη. Αυτό είναι το κίνητρό που τροφοδοτεί τους ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των αγορών, των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και άνοδο της γωοπολιτικής επιρροής των καπιταλιστικών κρατών.

Επιχειρούν ταυτόχρονα, από την μια να εφησυχάσουν το λαό και την νεολαία για την “ασφάλεια και σταθερότητα” που μας εξασφαλίζουν οι χρυσοπληρωμένοι στρατιωτικοί εξοπλισμοί, τους διαφημίζουν στις παρελάσεις, με περίσσιες εθνικοπατριωτικές κορώνες και από την άλλη τρομοκρατούν για να συμμορφωθούμε προς τις υποδείξεις να επικρατήσει “σιγή νεκροταφείου” στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, να αποδεχτούμε την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο ως “εθνικό καθήκον”...

Σύντροφοι και φίλοι,

Το ΚΚΕ αναλαμβάνει την ευθύνη να πρωτοστατήσει σε αυτή την υπόθεση. Να οργανωθεί και να κλιμακωθεί ο αγώνας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή και στις βαριές συνέπειες του πολέμου στη ζωή της εργατικής – λαϊκής οικογένειας και των παιδιών της.

Γιατί Διέξοδο στο πόλεμο θα δώσει ο λαός, ανίκητος δεν είναι ο ιμπεριαλισμός.

Και αυτό δεν πρόκειται για ένα απλό σύνθημα.

Είναι η απάντηση από την σκοπιά των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων. Είναι ο ρεαλισμός των πολλών απέναντι στο ρεαλισμό των σημερινών ισχυρών που μας καλούν να αποδεχτούμε και να συνταχθούμε με την δική τους πλευρά, να υιοθετήσουμε τους στόχους τους, να βάλουμε πλάτη στους αιματηρούς σχεδιασμούς τους.

Όμως η ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν οι λαοί διαχωρίζουν τα ταξικά τους συμφέροντα από αυτά των εκμεταλλευτών τους, όταν οργανωθούν και παλέψουν για το δίκιο τους μπορούν να φέρουν τα “πάνω- κάτω”. Το απέδειξαν οι μπολσεβίκοι στον α’ παγκόσμιο πόλεμο, βγαίνοντας νικητές συγκροτώντας το πρώτο εργατικό- σοσιαλιστικό κράτος, το απέδειξαν τα αντιστασιακά κινήματα της Ευρώπης και η ΕΣΣΔ, όταν τσάκιζαν την φαινομενικά πανίσχυρη ναζιστική μηχανή στο β’ παγκόσμιο πόλεμο. Το αποδεικνύει ο περήφανος λαός της Κούβας που αντιστέκεται στο πολύχρονο Αμερικανικό αποκλεισμό, παρά τις πρωτοφανείς κακουχίες που υφίσταται.

Οι καιροί επιβάλλουν ετοιμότητα παρέμβασης και ταχύτητα δράσης. Το Κόμμα μας απέναντι στα πολεμικά ανακοινωθέντα καλεί σε προσκλητήριο μάχης για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων του λαού μας, όλων των λαών του κόσμου.

Γιατί εμείς δεχόμαστε τις συνέπειες, εμείς πληρώνουμε τα σπασμένα των ανταγωνισμών και των αντιθέσεων τους για το άρπαγμα της ενεργειακής και εμπορικής λείας υπέρ των μονοπωλίων όποια σημαία κι αν έχουν, με όποιο γελοίο πρόσχημα κι αν επιχειρούν να ντύσουν το μακελειό που διεξάγουν.

Από την Ουκρανία ως την Παλαιστίνη και από το Ιράν ως την Βενεζουέλα ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος κλιμακώνεται ραγδαία. Μιλάμε ήδη για εκατοντάδες χιλιάδες σκοτωμένους, πολλούς περισσότερους σακατεμένους, στις περιοχές που αποτελούν τα θέατρα των πολεμικών επιχειρήσεων, χωρίς να συνυπολογίζουμε τις βαριές συνέπειες της εμπλοκής που είναι ορατές στους λαούς που οι χώρες τους ήδη εμπλέκονται στον πόλεμο στα πλαίσια της μιας ή της άλλης ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.

Και η Ελλάδα είναι ήδη βαθιά μπλεγμένη στον πόλεμο με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και των άλλων αστικών κομμάτων που έχουν συνυπογράψει, έχουν συμφωνήσει και έχουν δώσει το πράσινο φως στις περιβόητες στρατηγικές συμμαχίες της ελληνικής αστικής τάξης. Η εμπλοκή της Ελλάδας εξελίσσεται στα πλαίσια των συμμαχιών με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, για την αναβάθμιση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας, για να απογειωθούν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Αυτά που ζούμε αυτή την περίοδο είναι μόνο τα “προέορτια” της βαθιάς και αξεπέραστης κρίσης που έχει μπει το καπιταλιστικό σύστημα που σαπίζει που η βαρβαρότητα είναι στο dna του, για αυτό από όλες του τις λειτουργίες γεννά εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά. Όταν σταματά ο πόλεμος της γεωπολιτικής και οικονομικής διείσδυσης ξεκινά ο πόλεμος που προτεραιότητα παίρνουν τα κανόνια, οι πύραυλοι, οι γκανγκστερικές επιδρομές σε άλλα κράτη, οι γενοκτονίες όπως στην Παλαιστίνη και άλλα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.

Η μάχη για την πρωτοκαθεδρία είναι αμείλικτη ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ. Οι ΗΠΑ μπροστά στην αναδυόμενη απειλή της Κίνας επιχειρούν να καθαρίσουν το τοπίο για λογαριασμό τους. Παλιές συμμαχίες δοκιμάζονται, υπάρχουν τριγμοί στο ΝΑΤΟ, στις χώρες της ΕΕ. Το “διεθνές δίκαιο”, αποτέλεσμα του συμβιβασμού των αντιθέσεων τους στα χρόνια της ιμπεριαλιστικής ειρήνης γίνεται τώρα κουρέλι. Ο καθένας καθορίζει την στάση του υπολογίζοντας όχι ασφαλώς τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά το μερδικό από την λεία.

Έτσι εξηγούνται οι φιλειρηνικές δήθεν κορώνες του Σάντσεθ της Ισπανίας, που γρήγορα επανακαθόρισε τη στάση του και άλλων δυνάμεων ακόμα και μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ. Σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις που έσπευσαν να αποδώσουν στον Ισπανό πρωθυπουργό την ιδιότητα του περιστεριού της ειρήνης στην Ελλάδα και αλλού, επιβεβαιώνουν το ρόλο τους ως νεροκουβαλητές του συστήματος που επιδιώκουν να σύρουν το εργατικό λαϊκό κίνημα να παλεύει κάτω από ξένες σημαίες. Εν προκειμένω κάτω από την σημαία μιας εναλλακτικής διαχείρισης του πολέμου σε ότι αφορά τα μέσα, τους τρόπους για τους οποίους θα καλέσουν την εργατική τάξη να θυσιαστεί.

Οι Ευρωπαίοι δεν “βαστάνε” άμυνα… Έχουν προτεραιότητα το ρωσο-ουκρανικό μέτωπο και πιάνουν θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο για να υπερασπιστούν το ζωτικό τους χώρο και όχι βέβαια για να υπερασπιστούν τον Κυπριακό λαό, όπως κυβέρνηση και αστικά κόμματα προσπαθούν να μας πείσουν.

Όσες περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις συγκεντρώνονται στην περιοχή, τόσο περισσότερο ο κυπριακός λαός θα γίνεται στόχος αντιποίνων, όπως και η Ελλάδα που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο Αμερικανο- ΝΑΤΟϊκό ορμητήριο . Από την Αλεξανδρούπολη ως τη Σούδα και από την Λάρισα ως την Ανδραβίδα, τον Άραξο και το Άκτιο η Ελλάδα φωνάζει την εμπλοκή της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Η φρεγάτα Κίμων πλέει στην Ανατολική Μεσόγειο όχι για να προστατέψει την Κύπρο από την τουρκική εισβολή και κατοχή αλλά για να υπερασπιστεί τις Βρετανικές στρατιωτικές βάσεις. Η ελληνική πυροβολαρχία πάτριοτ επιχειρεί στη Σαουδική Αραβία για να υπερασπιστεί τις πετρελαιοπηγές της ARAMCO και όχι ασφαλώς για τον οικουμενικό ελληνισμό του Ριαντ…

“Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει αμέτοχη οντότητα. Εάν δε πράξει, δεν θα υπάρξει” δηλώνει με κυνισμό, ο υπουργός της κουλτούρας των φερέτρων Δένδιας. “Σε καιρούς ταραγμένους η Ελλάδα δεν προστατεύει μόνο τα δικά της σύνορα” μας λέει ο Μητσοτάκης και απαιτεί “εθνική ενότητα“, δηλώνοντας αμφότεροι υπερήφανοι για το μέγεθος της ελληνικής πολεμικής εμπλοκής.

Δεν είμαστε καθόλου περήφανοι για αυτή την πολεμική δράση, όσο κι αν Μητσοτάκης – Δένδιας προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο.

Εμείς είμαστε περήφανοι γιατί οι ναυτεργάτες μας αρνούνται να υπογράψουν τα θανατόχαρτα και απεργούν ενάντια στην πολεμική εμπλοκή που τους θέλει αναλώσιμους για μερικά πετροδόλαρα παραπάνω…

Εμείς είμαστε περήφανοι γιατί οι λιμενεργάτες του Πειραιά μαζί με συναδέλφους τους από 20 λιμάνια της Μεσογείου απήργησαν με σύνθημα ότι δεν δουλεύουν για τον πόλεμο τους….

Εμείς είμαστε περήφανοι για τους Έλληνες φαντάρους και στρατιωτικούς που καταγγέλλουν την πολεμική εμπλοκή και δηλώνουν έτοιμοι να υπερασπίσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας…

Εμείς είμαστε περήφανοι για τις εστίες αντίστασης στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους, όπου οι εργαζόμενοι αρνούνται να κάνουν νέες θυσίες για τον πόλεμο και τα κέρδη του κεφαλαίου και την ερχόμενη βδομάδα στην πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ, στην ανταρτομάνα Καισαριανή εκατοντάδες εργατικά σωματεία από όλη την Ελλάδα θα συναντηθούν για να συντονίσουν τα νέα ταξικά αγωνιστικά τους βήματα.

Όλα αυτά είναι ενδείξεις μιας ελπιδοφόρας προοπτικής για την αναγκαία απάντηση των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων μπροστά στις εξελίξεις.

Εμείς λέμε ξεκάθαρα καμιά εμπλοκή, καμιά συμμετοχή! Μαζί με τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τα συνδικάτα, τους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους, τους αυταπασχολούμενους και βιοπαλαιστές εμπόρους, τις Επιτροπές Ειρήνης, τους φορείς του λαϊκού κινήματος, τη νεολαία θα συνεχίσουμε να βροντοφωνάζουμε «Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο», καμμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της εμπλοκής.

Θα συνεχίσουμε να απαιτούμε να γυρίσουν πίσω οι άντρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα της πατρίδας μας.

Θα συνεχίσουμε να απαιτούμε να μην υπάρξει ούτε σκέψη για πυρηνικά στον Άραξο και καμία διευκόλυνση για τα γεράκια του πολέμου στην Ανδραβίδα ή το Άκτιο, στα λιμάνια και τις υποδομές μας, που μετατρέπουν τη χώρα σε θύμα και θύτη άλλων λαών, και το λαό μας σε στόχο αντιποίνων.

Οι γιγαντιαίες πρόβες πολέμου που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στην Ανδραβίδα, όπως η άσκηση ετοιμότητας που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τρίτη στην Ελευσίνα, «με σενάριο πλήγματος κατά δεξαμενοπλοίου από μη επανδρωμένο αεροσκάφος» αποτελεί κυνική ομολογία των μεγάλων κινδύνων που εγκυμονεί για τον λαό μας η συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό του πολέμου.

Ταυτόχρονα δυναμώνουμε την πάλη μας για να μην πληρώσει τα σπασμένα του πολέμου ο ελληνικός λαός και η νεολαία με την ακρίβεια, την φοροληστεία, την ένταση της εργασιακής εκμετάλλευσης. Δεν βολευόμαστε με τα ψίχουλα των pass, που επιδοτούν τους πετρελαιάδες και τα μονοπώλια της ενέργειας.

Φίλες και φίλοι,

Μπροστά μας έχουμε ένα μεγάλο καθήκον να δυναμώνει το ρεύμα της ανατροπής, σε ένα κίνημα που δεν θα εγκλωβίζεται σε σωτήρες από τα πάνω και έξω από την λαϊκή δράση. Με ισχυρό ΚΚΕ δυναμώνουμε τις προϋποθέσεις για ένα κίνημα πανελλαδικά οργανωμένο με αντικαπιταλιστική- αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης, που στις σημαίες του θα γράφει ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης, για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας.

Ναι εδώ υπάρχει ΚΚΕ, εδώ υπάρχει πείρα στο κίνημα, εδώ υπάρχει ιστορία που γράφτηκε με ανυπακοή απέναντι στο σύστημα και στην εξουσία του και πάλη ταξική, που παρά τον αρνητικό συσχετισμό, παρά τις καμπές, τις ήττες, τις δυσκολίες δεν υπήρξε συνθηκολόγηση με τον αντίπαλο.

Αυτό που διδάσκουν οι αγωνιστές σαν τον Μπελογιάννη είναι η ασυμβίβαστη και αδιάλλακτη πάλη. Είναι το να μην υποτάσσεσαι σε έναν αρνητικό συσχετισμό δύναμης, σε έναν αντίπαλο που μπορεί να φαντάζει πανίσχυρος.

Έτσι και σήμερα, παρά τον αρνητικό συσχετισμό, έχουμε βαθιά εμπιστοσύνη στη δύναμη του δίκιου της εργατικής τάξης, του λαού μας. Ξέρουμε ότι ο συσχετισμός αυτός δεν είναι στατικός. Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να αλλάξει και θα αλλάξει.

Τα πράγματα όμως δεν θα έρθουν τα πάνω κάτω από μόνα τους.Η πορεία της ταξικής πάλης, που οδηγεί πάντα στο καινούργιο, στο αναγκαίο, απαιτεί διαρκή σκληρό αγώνα με όλες τις μορφές και σε όλες τις συνθήκες.

Ο δρόμος αυτός προϋποθέτει ισχυρό και μαζικό ΚΚΕ, με πολλές και ισχυρές οργανώσεις στους χώρους δουλειάς, κατ' αρχάς στις βιομηχανίες και τα εργοστάσια, μέσα στις πόλεις που ζει και δουλεύει η εργατική τάξη. Ο δρόμος αυτός προϋποθέτει ισχυρή και μαζική ΚΝΕ μέσα σε κάθε σχολείο, σε κάθε Πανεπιστήμιο, στους χώρους κατάρτισης. Η δουλειά των κομμουνιστών σήμερα πρέπει να απευθύνεται σε όποιον αντικειμενικά έχει κοινό συμφέρον από την πάλη που διεξάγουμε, ανεξάρτητα από τις έως τώρα επιλογές του καθένα και της καθεμιάς.

Εμείς οι κομμουνιστές δεν θα χαρίσουμε κανέναν, γνωρίζουμε πολύ καλά πως από τους σημερινούς "φοβισμένους", αύριο θα προκύψουν πρωτοπόροι, άφοβοι αγωνιστές που θα δίνουν τη μάχη στο πλευρό μας.

Σήμερα, στο δρόμο της κινητοποίησης του λαϊκού παράγοντα που παρεμβαίνει δυναμικά, που διαμορφώνει εξελίξεις, που πιέζει και στριμώχνει την κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα, μπορούν να ακολουθήσουν ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, μπορούν να συναντηθούν με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κόντρα στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων, να συναντηθούν με τις ανατρεπτικές επαναστατικές του ιδέες, με το Πρόγραμμά του.

Γιατί σήμερα είναι και σύγχρονο και ρεαλιστικό να οργανωθεί η οικονομία και η κοινωνία στη βάση της ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Να ανοίξει ο δρόμος για τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο, τον σοσιαλισμό. 

Σ’ αυτό το σύστημα, μέσω του Κεντρικού Σχεδιασμού της εργατικής εξουσίας τίθενται στην υπηρεσία του ανθρώπου και των αναγκών του οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, δηλαδή ό,τι έχει δημιουργήσει η ανθρώπινη δραστηριότητα σε Επιστήμη, Τεχνολογία, Πολιτισμό, που διασφαλίζουν ένα ανώτερο επίπεδο ζωής, πνευματικής ανάπτυξης και καλλιέργειας. Εξαλείφεται η ανεργία, η εργασιακή ανασφάλεια, αυξάνεται ο ελεύθερος χρόνος, ώστε, εκτός των άλλων, ο εργαζόμενος λαός να έχει δυνατότητα να μετέχει ενεργά και να ασκεί τον εργατικό έλεγχο, να διασφαλίζεται ο χαρακτήρας της εργατικής εξουσίας.

Η σοσιαλιστική οικοδόμηση είναι ασύμβατη με τη συμμετοχή της χώρας σε οποιαδήποτε ιμπεριαλιστική ένωση, όπως είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, με την ύπαρξη αμερικανοΝΑΤΟϊκών στρατιωτικών βάσεων. Η νέα εξουσία, ανάλογα με τις διεθνείς συνθήκες και τον περίγυρο της χώρας, θα επιδιώξει να αναπτυχθούν διακρατικές σχέσεις με αμοιβαίο όφελος ανάμεσα στην Ελλάδα και άλλες χώρες, ιδιαίτερα με χώρες που το επίπεδο ανάπτυξής τους, η φύση των προβλημάτων και των άμεσων συμφερόντων τους μπορούν να εξασφαλίσουν μια τέτοια αμοιβαία ωφέλιμη συνεργασία.

Το σοσιαλιστικό κράτος θα επιδιώξει συνεργασία με κράτη και λαούς, που αντικειμενικά έχουν άμεσο συμφέρον να αντισταθούν σε οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά κέντρα του ιμπεριαλισμού, πρώτα απ' όλα με λαούς που οικοδομούν στις χώρες τους το σοσιαλισμό. Θα επιδιώξει να αξιοποιήσει κάθε πρόσφορο «ρήγμα» που θα υπάρξει στο ιμπεριαλιστικό «μέτωπο», εξαιτίας των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, για τη διαφύλαξη και ενίσχυση της επανάστασης και του σοσιαλισμού. Η σοσιαλιστική Ελλάδα, πιστή στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού, θα αποτελέσει, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, στήριγμα για το παγκόσμιο, αντιιμπεριαλιστικό επαναστατικό, κομμουνιστικό κίνημα.

Για αυτό παλεύουμε, για αυτό είμαστε έτοιμοι να κάνουμε και θυσίες.

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοι του στάθηκαν όρθιοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, περήφανοι γιατί είχαν κάνει το χρέος τους απέναντι στην εργατική τάξη, το λαό… Ήσυχοι γιατί ήξεραν ότι το κόκκινο γαρύφαλλο της θυσίας τους θα συνεχίζει να ανθίζει μέσα στους μεγάλους αγώνες του μέλλοντος, με το ΚΚΕ μπροστά.

Και αν στις ηρωικές σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού, αυτού του τόπου, υπάρχει γραμμένο με μεγάλα γράμματα το όνομά τους, όπως και το όνομα χιλιάδων άλλων αγωνιστών είναι γιατί όλοι τους, στις κρίσιμες στιγμές πήραν τη θέση τους στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Κι έμειναν εκεί στο πλάι της εργατικής τάξης, του λαού, σταθερά απέναντι στο κεφάλαιο, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις κυβερνήσεις του.

Αυτή είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας. Όπως είπε και ο ίδιος στο στρατοδικείο: "Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας".

Είμαστε σίγουροι ότι τα επόμενα χρόνια η ταξική πάλη, η πάλη για την ανατροπή, για το σοσιαλισμό, θα αναδείξει νέα πρότυπα συλλογικού και ατομικού ηρωισμού, νέους αγωνιστές, νέους λαϊκούς ηγέτες, νέους "Μπελογιάννηδες".

Δεν επαναπαυόμαστε, δεν υποτιμούμε τον αντίπαλο και τις δυσκολίες. Το Κόμμα μας πιο ώριμο και αποφασισμένο μετά το πρόσφατο Συνέδριο του έχει πολιτική χαραγμένη ώστε να κάνει το επαναστατικό του καθήκον μπροστά στο κάλεσμα της ιστορίας… στην πάλη για τον σοσιαλισμό.»